hoofdstuk acht

Nu niet dat ik blank ben ofzo, maar ik spreek alleszins beter Nederlands dan sommige ‘echte’ Belgen. Om van schrijven nog maar te zwijgen, haha. Deze minder sympathieke eerste zin om  even een kwestie aan te kaarten. Sommige mensen weten het wellicht, anderen niet, zo gaat dat in het leven, maar ik heb in mijn jeugdige jaren (lees: in 2009) een anti VB lied gemaakt. Misschien was het niet mijn beste zet ooit om dat op youtube te zwieren, maar anderzijds: waarom ook niet. Er is toch niet zo veel mis met anti VB zijn eigenlijk. nog! »

Terwijl ik dit schrijf, heb ik tandpijn. Dat is op zich niet echt een leuke openingszin, na weken niet bloggen, maar het is wel waar. Dat kwam zo. Zondagmorgen rond een uur of half negen nam ik een hap van mijn pistolee met kaas. Zo’n pistolee met zaadjes op. Normaal koop ik nooit pistolees met zaadjes op, maar onze favoriete bakker was dicht en ik was dus noodgedwongen pistolees gaan kopen bij de mini GB hier in het dorp. Die hadden dus alleen pistolees met zaadjes op. Goed. Dus ik nam een hap en plots voel ik iets hard – ik dacht toen nog aan een reuzenzaadje – in mijn mond. nog! »

dikke darm: we zullen ze nog eens goed hebben liggen vandaag, iemand?
baarmoeder: ikke nie, ik heb ze vorige week al goe laten afzien. 
blinde darm: ik wacht nog een geschikt moment af. ge kent mij, ineens tegoei. 
maag: ik wil wel mannen! 
dikke darm: goe! wat doet ge, maag. diarree of opstopping?
maag: ik denk diarree. met misschien een spouwke bij.
slokdarm: neje zenne, geen spouwkes vandaag!
maag: allee dan, omdat gij het zij.
dikke darm: goe, maag. dus, elke keer als ze naar buiten wil gaan, beginde gij lastig te doen, akkoord?
maag: deal!

Er moet mij nu toch eens dit en dat van het hart/de lever/de maag betreffende de buren. Onze buren, dat zijn me nog eens een stelletje lawaaimakers! Zo van het soort lawaaimakers waar ge van zou denken: dat bestaat toch niet meer anno 2009! Zo’n lawaaimakers! Jawel, dat bestaat dus nog wel. Om even te illustreren dat ik niet overdrijf: vorige zomer zijn ze ons een fles wijn (rosé) komen geven om zich te excuseren voor hun lawaaimakerij. Eén fles wijn, begot, voor een hele zomer lawaai. Dat ruikt naar omkoopschandalen. En dat zou wel eens goed kunnen, want behalve lawaaimakers zijn onze buren ook nog eens allebei champetter. Zij en hij. En champetters, dat is geweten, mogen altijd een beetje meer, denken ze. En ze hebben gelijk. nog! »

Het is gedaan met schip de scheve schuit, hier in huis. Desnoods boor ik er eigenhandig zeven gaten in. Finito. Ik zet Piet Piraat op censuur. Het is niks anders als gedoe met die piraten, heel de tijd. En maar boten kapen! En maar ontvoeren! De lefgozers! Onverantwoord is het. Dat is nu toch geen voorbeeld meer voor de kinders van vandaag. Voor ge het weet komt studio 100 straks aandraven met dingen als Mark Moordenaar of Carl Carjacker. Om maar te zeggen… Piraten zijn misschien wel cool, maar het blijven wel gewoon een stelletje criminelen.

Fuck man! Het is tien voor twaalf. Dat valt al bij al goed mee, vijf voor twaalf is gevaarlijker. Ik kan het weten. April is geruisloos begonnen zonder al te veel overspannen grappenmakerij in de vorm van aprilvissen. Dat is spijtig. Waar is de tijd dat de mensen de mensen nog konden wijsmaken wat ze wilden? Ondanks alles vraag ik me af hoe ik het gebeuren eieren, kuikens, paashaas en klokken in een redelijk geloofwaardig verhaal kan gieten voor de kinders des huizes. En dan is het nog een geluk dat wij hier niet van Jezus doen enzo. nog! »

Wij hebben vogelnestjes gegeten vandaag. Allemaal goed en wel, tot onze Kobe vroeg: mama, waarom noemen (kinderen hebben geen weet van noemen of heten) vogelnestjes vogelnestjes? Daar stond ik dan met mijn mond vol niet eens valse tanden.
En inderdaad, waarom niet gewoon: een gehaktbal met een hardgekookt ei erin en paneermeel rond?  Ik vind vogelnestje al bij al ook maar een belachelijke naam. Als vogelnestjes nu op vogelnestjes zouden lijken, ok dan. Maar dat is niet het geval. Hoe kan ik mijn zoon nu straks nog vertellen over de vogels die nestjes maken in de bomen zonder dat hij denkt dat er gepaneerde gehaktballen in die bomen zullen hangen?

mijn top tien van favoriete antwoorden: 

1)  eigenlijk zijn dat uw zaken niet.
2)  elke dag een beetje meer/minder.
3)  30 %
4)  genoeg.
5)  te veel.
6)  te weinig.
7)  hoe komt u erbij dat te vragen?
8)  bijna niks, in vergelijking met u.
9)  ziet u die olifant ginder ver? nee? ik ook niet.
10)  geen gedacht van. maar hoeveel ziet u?

Snok! Snok! Snok!
Dit geluid zou op velerlei manieren geïnterpreteerd kunnen worden, maar het is niet meer dan het geluid van de kam door mijn haren. Mijn haren: dat zijn van die vervelende kroezels. En zoals het snokken al doet vermoeden: het is iedere ochtend een zeer pijnlijke zaak om het een beetje gekamd te krijgen. Ik weet niet of ge weet hoe dat met kroezels zit, maar ge kunt er geen bal mee aanvangen. nog! »

Ik weet niet hoe u, moderne vrouw, lichtjes feministisch, beetje geeky misschien, maar toch zin om des zomers in spaghettibandjes rond te hossen en niet vies zijnde van een mannenblik die je te kennen geeft ‘dat het lijf na die zwangerschap toch nog goed gekomen is’ precies denkt van de uitdrukking: een vrouw met ballen. Maar ik ben tegen. Of was. Los van het feit dat het wel stoer klinkt, probeer het je eens voor te stellen. Komaan zeg! Een vrouw met ballen!?!? nog! »

Als de kermis in het land van Asse is, gaan wij er uiteraard naartoe. Zo ging het bijvoorbeeld vorig jaar. Het interessegebied op kermisvlak van onze kinders beperkt zich (alle chanceç) van de paardenmolen (waar eigenlijk geen paard te zien is) tot het vissen (waar geen vis te bespeuren valt). Soms zijn de dingen op een kermis ingewikkelder dan nodig. En luidruchtiger dan strikt noodzakelijk. nog! »