hoofdstuk acht

Gisteren heb ik echt niks geschreven. Vandaag wel. Het ontbrak me aan inspiratie, creativiteit, doorzettingsvermogen, relativeringsdrang en vooral tijd om toffe blogs te schrijven. Dat komt niet omdat ik me in een soort van psychiatrische fase van depressiviteit bevind, helemaal niet zelfs, dat komt omdat mijn jongste zoon bijna twee jaar wordt. Bijna, voor de duidelijkheid, dat wil zeggen binnen enkele dagen. Het is een hele organisatie eigenlijk, zo’n jarig kind. Kinderen die jarig zijn, immers, daar komt nogal wat volk naar kijken. Ik schat zo tot een mens veertien jaar is, blijft een verjaardag een gebeurtenis. nog! »

heej! de wannes hier! ok ja mijn mama vindt het maar weinig romantisch maar het eerste woordje dat ik kan zeggen is KIKKER! ok ja ik kan ook mama en papa zeggen hoor, maar KIKKER toch nog beter!

mama hoeft trouwens nie zo te doen van oh neeee wannes want jah, er hangt hier een kader met ne poster van KIKKER. dus IEDERE KEER we daar voorbijkomen aan de trap, dat is wel een paar keer per dag: om in bad te gaan en om een middagdutje te doen en om te gaan slapen. nog! »

heej! de wannes hier! gisteren één jaar geworden! da werd tijd want iedereen dacht al keilang dat ik één jaar was! jaja! we hebben taart gegeten. boempatatklets met mijn hand in een stuk taart, geweldig. mijn oma’s en opa’s waren er allemaal en mijn peter en meter. echt maf. zalig zou mijn peter zeggen.
als het terug goei weer is kunnen we buiten in de nieuwe zandbak spelen. en we hebben ook een namaakscheet gekregen. man! dat is lachen. nog! »

heej! ik ben de wannes en ge moogt mij aanspreken als de wannes.

ik doen nie mee met al da hoofdlettergedoe.
da duurt te lang en bij mij moet alles rap gaan.
ik ben geboren nog voor ze ons ma konden verdoven of onze pa het fototoestel kon pakken. Ik groei zo hard dat ze soms denken dat mijn 18 maanden oudere broer kobe en ik een tweeling zijn en ik had genoeg van da rondkreffelen op handen en voeten toen ik tien maand was. en nu ben ik bekan een jaar. nog! »