hoofdstuk acht

Jawel! Ge moogt het gerust weten: die Hollanders slokken al mijn energie op. Ik heb bij wijze van spreken zelfs geen tijd meer om deftig een scheet te laten. Maar intussen kan ik hier wel melden dat het nog steeds fijn spelen is in Nederland. Ik ga me hier nu niet verliezen in een uitgebreid verslag, met zinnen en al, maar voor de gein (!!) hier nog een paar indrukken.

- Hollanders zijn veel nieuwsgieriger naar nieuwe dingen in het theater (ge hoeft er geen grote naam te zijn om een theater te doen vollopen)
- er zijn heel veel van die gezellige stadstheaters, een beetje een ongekend fenomeen hier
- na de show eten Hollanders bitterballen. allemaal. overal. (als ge mij kent weet ge dat ik zulke vormen van folklore erg weet te waarderen)
- er zit overal wel een henk in de zaal (te checken door de eenvoudige vraag: zit er soms een henk in de zaal?)
- ik hou van Amsterdam (dat gedoe met die grachten en al, toch echt super gezellig hoor)
- de tentoonstelling ‘de gevolgen van de kamalmanak’ is afgelopen donderdag geopend in amstelveen (feest voor de show en na de show)
- jan mulder opende die tentoonstelling met een werkelijk fantastische tekst over de schilder in kwestie (hoe hilarisch kan een ex-voetballer zijn!)
- bij mijn weten zijn er al twee (goede) recensies verschenen in Frieslandse gazetterie. (een beetje beangstigend dat er daar zo veel dagbladen zijn in Nederland…)
- wel grappig om te lezen hoe de Hollanders over dezelfde show totaal andere dingen zeggen
- ook beginnende fan van sanne wallis de vries (zeker eens gluren op youtube)
- tankstations bij nacht zijn altijd fijne plaatsen. (mij wel al afgevraagd waarom ze zoveel bloemen verkopen langs de baan)
- over die ‘de grootste Nederlander’ kwestie van vorige blog, ik ben er uit! het is gewoon Albert Heijn (niet te geloven hoeveel winkels die heeft overal)
- en ook een hele dikke merci aan alle mensen die mij uh… bijstaan en al! (babysitten, chauffeuren… ge kent dat)
- we hebben laatst nog in een programma gezeten, vr zkt kunst. (voor de actieve en geïnteresseerde googleaar zeker op te snorren)
- nog 22 optredens te gaan!
- adios!! (ik heb er ook van jongens! van de gekke afscheidskreten)

Bij Toutatis! De kop is er af. De tournee in Nederland is begonnen. Soortement van balans na een keer spelen in Deventer en een keer in Arnhem.

-  Nederlanders zijn ook mensen
-  nog geen kroket uit de muur gegeten (trachten dat zo te houden)
-  Elsevier, Vrij Nederland en hp/de tijd gekocht en gelezen (integratie)
-  in de beste Bed & Breakfast van Deventer en omstreken geslapen (waarover hier eerstdaags een blog!)
-  staande ovatie gekregen (best cool)
-  Nederlandse frites kunnen ook lekker zijn (maar blijft op uw hoede)
-  de eerste technicus die ik tegen het lijf liep was Joep! (hoe typisch toch)
-  Nederlanders kunnen zichzelf heel erg goed relativeren (zo meezingen met ‘de Hollanders’ man)
-  Nederlanders denken dat wij ook sudderans zeggen tegen appelsiensap (geen grapje)
-  uw man in slow motion zien vallen kan grappiger zijn dan een hele avond van de beste comedy
-  ik wil zo’n typisch Hollandse fiets (ooit)
-  in Deventer herkend worden op straat is best griezelig (excuseer aan de mensen die ‘hej liesje’ zegden en toen nogal verschoten omdat ik ook nogal verschoot – met gillen en al – het is sterker dan mezelf)
-  in een grand café in Arnhem rustig het Algemeen Dagblad zitten lezen en plots een foto van uzelf tegenkomen is best griezelig (zonder commentaar)
-  Vlaams is zeer verstaanbaar voor onze noorderburen (en nee, ik spreek niet te snel, blijkbaar)
-  een keer aan halve prijs gegeten en nog nergens backstage drinken moeten betalen (hout vasthouden)
-  Bavaria bier gedronken (voelt psychologisch minder fout dan Heineken)
-  de Nederlanders weten precies zelf niet goed wie hun grootste Nederlander was (de meesten denken Willem van Oranje, dringend eens door wikipedia halen)
-  mits enkele aanpassingen is mijn anti Vlaams Belang lied, een anti PVV lied geworden (triest dat dat kan, eigenlijk)
-  klompen gekregen van Kamagurka, vrij hilarisch/onnozel/lawaaierig op het podium (exclusief voor Nederland)
-  nog 27 optredens te gaan!

Terwijl ik dit schrijf, heb ik tandpijn. Dat is op zich niet echt een leuke openingszin, na weken niet bloggen, maar het is wel waar. Dat kwam zo. Zondagmorgen rond een uur of half negen nam ik een hap van mijn pistolee met kaas. Zo’n pistolee met zaadjes op. Normaal koop ik nooit pistolees met zaadjes op, maar onze favoriete bakker was dicht en ik was dus noodgedwongen pistolees gaan kopen bij de mini GB hier in het dorp. Die hadden dus alleen pistolees met zaadjes op. Goed. Dus ik nam een hap en plots voel ik iets hard – ik dacht toen nog aan een reuzenzaadje – in mijn mond. nog! »

Zaterdag 18 juli. Antwerpen Centraal. Elf uur. 1000 man, 2000 kussen, 100 miljoen pluimen. Gratis hotelovernachtingen te geef van Ibis. Zo kan je het opzet van het spektakel gisteren kort samenvatten. Vandaag te grabbel in De Zondag. En als bij toeval, tussen al die pluimen en kussens en mensen, toch nog een plaatselijke Joost te spotten op de foto. (of: wie is die kerel die daar met z’n kussen in de lucht loopt te zwaaien?) En voor de Twitteraars onder ons… Vooral, frontaal in beeld in pyjama en in een ernstig bombardement verwikkeld: @lamazone en @joke. Jochei!

Wij naar Kokijde. In maart al een appartement gereserveerd, betaald en al, dus er was geen weg terug. Niet dat dat nodig was, al zou ik hier nu een achtminuten durende klaagzang over het weer kunnen houden. En dan hebben we nog chance gehad dat het gewoon guur en grijs was en er maar heel af en toe sprake was van regen of drop. Gelukkig hadden wij op laterale wijze zicht op zee, dat is fijn als je even niet op de promenade gaat flaneren. Buiten spelen kon gelukkig wel. Als je nog geen drie jaar bent, zijn zand en een schop fenomenaal, dat is geweten. Zwemmen in de zee kon niet, al was het bijna alle dagen groene vlag. Je zal maar redder zijn voor vier man en een vissenkop!  nog! »

Kijk, wij hebben ook kleren nodig. En we hebben geen zin om die altijd op dezelfde plek te kopen. Daarom trokken wij gisteren nietsvermoedend richting Maasmechelen Village. Want, wij hadden gehoord dat het daar goedkoop was en toch degelijk! Outlet stores, heet dat. In die regionen zijn er al heel wat vierkante kilometers Limburgs groen tegen de vlakte gegaan. Al lijkt de bouw van Maasmechelen Village iets legaler te zijn verlopen dan die van het klooster van Opgrimbie. nog! »

Nooit durven denken dat het Leuven van Louis Tobback zich nog zou ontpoppen tot shoppingparadijs. Nu zijn er hier in het dorp ook wel een paar toffe winkels maar we besloten die links te laten liggen wegens braderie dit weekend. En avondmarkt. Dus wij komen – kinderloos – aan in Leuven, parkeren ons eigen en trippen richting centrum. Geen spoor van enig gemotoriseerd voertuig, bijvoorbeeld een auto of bus. Verdacht. Wel kraampjes, muziek uit boxen en muziek uit gitaren en drukdrukdruk, dat heeft geen naam! Maar hier noemen ze het ‘de langste nacht’. Het blijft braderie, potverdekke! nog! »

Het hoeft niet gezegd dat om deze reden de feestneuzen in Stabroek werden bovengehaald. Wij zijn meegelokt door Gert W. die ons spektakel beloofde in de vorm van een stoet. De mensen in Stabroek zijn niet over één nacht ijs gegaan voor de voorbereiding van De Stoet. Ook niet over twee. Als je dorp 750 jaar gaat worden, dan zie je dat van redelijk ver aankomen, daar kan je al eens een feestcomité voor bijeenroepen.  nog! »

Elvis (foto midden: rechts) kwam er lang voor ons. En ook onze klusjesBram (foto midden: links) was er al geweest. nog! »

Onder het motto: ‘doe eens lekker decadent met je kinders en je vent’, heb ik zonet de meest fantastische taart ooit gegeten.
Het betreft hier ‘De Optimist’ van Huis Wittamer aan de Grote Zavel in ons aller Brussel.
We hadden ‘De Optimist’ gespot in DM Magazine van 22 maart (p. 52) en zagen dat het goed was. nog! »