hoofdstuk acht

Het is weer de tijd van het jaar: de uitreiking van mijnheer de uil, de gouden, komt met rasse schreden dichterbij. In afwachting dat ik hem zelf mag gaan ophalen, doe ik graag en niet eens onder dwang, aan een beetje propaganda voor Iemand Anders. Het betreft de genaamde Carll Cneut die samen met Peter Verhelst een boek heeft gemaakt over een geheim, een keel en een nachtegaal getiteld: het geheim van de keel van de nachtegaal. Geen wonder dat het boek de shortlist van de Gouden Uil jeugdliteratuur haalde, wat wil je met zo’n schone illustraties en zo’n prachtig verhaal? nog! »

Ronduit vernietigende commentaren gelezen van zij die beroepshalve ronduit vernietigende commentaren moeten schrijven, over dit, toegegeven, niet-literaire meesterwerk. Het kan niet alle dagen Paul Baeten Gronda zijn, tenslotte. Maar, man! Wat vond ik het schoon. En rottig. Triest en aangrijpend en herkenbaar en ook weer niet. Al was het maar omdat ik nog nooit van heel dichtbij met borstkanker geconfronteerd ben. Het zit zo. Komt een vrouw bij de dokter werd geschreven door de Nederlander Kluun (Raymond van de Klundert) wiens vrouw stierf aan borstkanker. nog! »

Om het daar maar eens over te hebben. Mensen zonder kinders hebben wellicht geen weet van deze bestseller in de categorie ‘zelfhulpboeken voor ouders met kinderen’. Houden zo. De titel van dit boek kan maar weinig (lees: geen) van mijn sympathie wegdragen. In het boek kan je zien hoe je kind het doet (of niet doet) aan de hand van sprongetjes. Bijvoorbeeld, als je kind plots alleen kan zitten, heeft het een sprongetje gemaakt.  nog! »

…wij hebben er van. Van Hopla (het lief konijn) en zijn vriendjes: Oinki, Nina en Lola. Sinds een dienaar van EMI in dit huis een Hopla cd’tje achterliet voor onze kinders is het hier om de twee à drie dagen (ge moet dat in de hand houden) van doe de Hopla-hop en zomeer. Omdat wij niet vies zijn van een beetje merchandising en zagen dat het goed was, zijn wij dan ook snel overgegaan tot de aanschaf van wat Hopla literatuur getiteld ‘Hopla in het bos’ en ‘Hopla in de stad’. nog! »

Soms breng je de gekste dingen mee uit de bibliotheek. Met ‘het trauma van de troon’ (het verdriet van de Van Belgiës) heeft Mario Danneels een beter boek geschreven dan ik op het eerste zicht had verwacht. Fan van de koning en zijn gezelschap ben ik niet. Nog nooit met tricolore vlaggen staan zwaaien naast een met roodwitte nadarhekken afgezet parcours en toen koning Boudewijn dood was stond ik niet flauw te vallen in die grote groetende mensenmassa. Bij het koningshuis denk ik vooral aan vermaak: het nummer ‘puppet on a string’ is hen op het adelijke lijf geschreven. nog! »

Hugo Claus en onze kans op een Nobelprijs literatuur zijn dood. Het andere nieuws uit binnen en buitenland is ook even dood. Jawel, deredactie.be pakt in al haar lelijkheid uit met wel en wee over Claus. Bijna iedereen die kan praten mag zeggen hoe erg het is. Voor alle gemak werd de mening van wielrenners, derderangs celebrity’s en mensen uit de cleaning sector niet gevraagd. Waarom is mij een raadsel. Tenslotte heeft iedereen ooit, zij het onder lichte dwang, wel wat van Claus gelezen. Al was het maar een half gedicht. nog! »

Toen Willy Vandersteen nog leefde en er van ‘klein Suske & Wiske’ nog geen sprake was, toen werden er nog eens strips gemaakt! Ik heb als het ware het meeste geleerd over geschiedenis door Sus & Wis te lezen. Al zegt dat wellicht meer over mij.
Zit ik al in die fase ‘dat het vroeger beter was’ of is mijn voeling met de hedendaagse ‘graphic novel’ gewoon zoek? nog! »

Hij, dat is Dirk. Dirk is de man van Els Goris. Els Goris schreef een boek over Dirk die dood viel.
Dirk viel dood bij de beenhouwer. Het hart. Dirk was 38 jaar.
Els en Dirk hebben drie kinderen samen.
Els schreef haar verhaal. Vanaf het moment dat Dirk dood ging tot aan de begrafenis. De verwarring, het zelf wassen van haar man z’n lijk, het uitleggen aan de kinderen en zelfs de stille gedachte aan een nieuwe man. nog! »

…stem allemaal voor Carll Cneut! De verkiezingen zijn we vergeten, wie was de man met de geit ook weer? Toch zijn er alweer verlichte geesten die naar uw stem hengelen.
Op deze site kan u kiezen wat voor u… het mooiste kinderboek is.
Mocht u zelf geen mening hebben, of mocht u het soort mens zijn dat u met alle gemak een mening van iemand anders laat opdringen, stem dan op heksenfee!!!!!

Veel tijd om te lezen heb ik niet meer. Als ik dan al eens wat onder ogen krijg is het meestal de gazet. Doch het laatste verzamelde werkje dat ik mits het betalen van een kleine som in handen kreeg met dank aan onze plaatselijke boekhandelaar, is dat van Johan Kelders. Getiteld: ‘Zwerver’. Lief maar vooral leed is hier ook weer voer van en voor de schrijver. Een zelfmoordende vrouw, eerlijk, je zou voor minder de straat op raken. En drinken. In Amsterdam. Dat je dan nog eens goed kan schrijven is al bij al handig meegenomen. Zo konden wij dagelijks genieten van Johan Kelders’ stukjes in De Morgen en voor wie er niet genoeg van kon krijgen (ik onder andere) is er ook het boek: ‘Zwerver’. De vrij tot zeer coole omslagflap doet eigenlijk wat verlangen naar dat leven op straat en dan heb je het boek nog niet gelezen! Rauwe dialogen afgewisseld met idyllische stukjes. Het ideale boekje om altijd op zak te hebben.

“Moord komt voor in de beste families”. Een boutade van Jef Vermassen. Wie is hij, wat drijft hem? Zeg nu zelf, hoeveel advocaten kent u bij naam? Dick Advocaat? Nuja, indien u zelf uw brood verdient in de misdaad, of u weleens passioneel gemoord hebt kent u er wellicht veel meer, daar kan ik niet tegenop.
Jef Vermassen is ook een beetje Grootste Belg geworden in de geest van Pater Damiaan, hij stond nogal te glunderen naast Damiaan zijn standbeeld. Als pleiten je beroep is… nog! »

Alweer een geval van zinloos geweld. In Oostende deze keer. De sigarettenmoord? De tijd van messentrekkers is nog lang niet voorbij. Daar zit je dan met die strengere wapenwet…
Ook veel zinloos geweld in de voorlaatste van Pieter Aspe die ik vandaag bij gebrek aan beter kwam te lezen. Ergens wacht hier ook nog ‘De ondraaglijke lichtheid van het bestaan’ op mij, maar tijdens deze ondraaglijke zwaarheid van het zwanger zijn niet iets om mij genadeloos op te concentreren. nog! »