Team William
Qua muziek ben ik niet echt een avontuurlijk type. Ik blijf een beetje hangen bij Eels en Sigur Ròs en tussendoor zet ik wat kleinkunst op. Ok, ja dit klinkt iets saaier dan het in werklijkheid is. Ik luister ook naar Lambchop, Adam Green, Antony and the Johnsons, Belle & Sebastian en The Smiths.
Maar wat ik wilde aantonen met die eerste zin is: ik ben niet echt happig op nieuwe muziek van nieuwe groepjes. En eigenlijk al helemaal niet van de laatste generaties Rock Rally groepjes wegens te luid. Of ik te oud, het is maar hoe ge het bekijkt.
Uitzondering op die regel is het fantastische Team William.
Hoe het zo ver is kunnen komen? In eerste instantie zag het er naar uit dat Team William zou eindigen waar de meeste Rock Rally groepjes van de laatste jaren eindigen bij mij. Maar dat veranderde op een schone dag en niet eens omdat ik plots hun muziek hoorde, neen. Dat kwam omdat ik tijdens het surfen (op het internet uiteraard) op Cutting Edge hun verslagjes las van een trip naar… Ik geloof naar Amerika waar ze op iets van het één of ander mochten spelen. Ok, dit is een vage zin. Maar punt is dat ik die dingen zo leuk geschreven vond dat ik dacht: die moeten wel toffe muziek maken. En zo is het begonnen. Eerst wat op hun MySpace rondgehangen, dan fan geworden op facebook, toen de cd gekocht in de Fnac – want bij echt goeie groepjes doet ge niet van iTunes – vind ik.
Ze doen mij een beetje denken aan Grandaddy en Girls in Hawaii. Ik ga nu een gewaagde uitspraak doen, want ik ben totaal geen kenner, maar het is heel… ongecompliceerde muziek. Niet te ingewikkeld wil dat zeggen in de goeie zin van het woord. En vooral plezant. ik weet niet of het zo is maar ge kunt ergens horen dat ze zich amuseren. Niet dat andere groepen zich niet amuseren – vooral die kerel aan de toetsen – maar Team William klinkt mij nogal eerlijk in de oren. Het is zo van die muziek die het kuisen, het eten, het werken, het autorijden, het bezoek van uw schoonouders en het ’s nachts wakker zijn plezanter maakt.
Ze hebben ook een heel cool logo. Een soortement van regenboog met drie kleuren. Ik ben fan van die regenboog. Kortom: het hele plaatje klopt.
Nu was ik dus op zoek naar een tof T-shirt of een toffe trui om aan te doen voor tijdens optredens en ik dacht: hej! Ik wil die regenboog van Team William wel op mijn buik (en tetten). Dus ben ik overgegaan tot een soort van actie, lees vraagstellerij. Ge zult wel zien of het gelukt is of niet!
Als ge zelf coole kleren hebt waar ge van denkt: dat is echt iets voor Lies om van comedy in te doen, laat maar weten. Maar denk vooral niet dat ik reklaam ga maken voor dit en dat. Het moet plezant blijven. En ik ben Jean-Marie Paff niet.
Maar allee jong, The Hickey Underworld is toch gewoon het beste wat de Rock Rally sedert een paar jaar heeft voortgebracht. Oké, ‘t is bijwijlen pokkeherrie, maar wel schone pokkeherrie. Enkele aandachtige luisterbeurten meer dan waard!
Jamaar moeder, gij weet niet hoe oud Lefever Lies wel is zeker? Da is geen jong duifke glek gij en ikke zalle. Enfin, ik moet wel toegeven dat mijn voorkeur ook eerder naar de avontuurlijke ketelmuziek van the hockey onderwereld gaat dan naar de -overigens zeer sympathieke- jongens van Team William. Iet mag het hemme qua herrie.
De gustibus enzo.
Ma how Spekflap, probeert ge mij hier binnen te doen of zo? “Jong duifke”. Ziet maar dat onze pa dat niet leest of hij zal eens flink aan uwe baard komen trekken. Eens zien wat uw vrouw en kind daar van zeggen.
Ik wist trouwens niet dat de genaamde Lefever Lies bijna de pensioengerechtigde leeftijd had bereikt. Of al heeft bereikt (daarover ben ik in het ongewisse). De genaamde Lefever Lies ziet er in dat geval dan nog als een patent jong duifke uit voor haar stillekes aan gezegende leeftijd.
Gustibus komt zo.
Och, ik ben maar wat aan’t zwanzen over die vogels. Tuurlijk weet ik dat dame Lefever Lies zowel patent als fris is. En jong natuurlijk ook. En nee mutti, ik probeer u niet binnen te doen. Ge zijt mijn type niet en mijn Duits is verschrikkelijk slecht. Entschuldigung.
Seg Lies, hebt gij geen Lefever-stickers die ik op de kraag van mijn hemden kan strijken?
hej spekmans!!! ha! ha! ha! ik heb geen lefever stickers maar mocht er meer vraag naar zijn dan zijt gij de eerste die er ontvangt! ik voel overigens wel iets voor lieslefever spek… ;-)
en nu sleep ik mijn uode botten naar een andere plaats in dit huis. sleep sleep.