hoofdstuk acht

Bij Toutatis! Het kan iedereen overkomen maar de stomste eerst. Inderdaad. Gisteren treinde ik van hier (Asse) naar daar (Brussel noord) om ergens tussen Zellik en Jette te constateren dat ik mijn portefeuille niet bij had. Dat is, om het zo maar te zeggen, dik afgezopen. Ik voelde het zweet vanonder mijn oksels kruipen en de stress diarree liep bij wijze van spreken uit mijn poep. (ik weet het, dit is niet de meest smakelijke zin) De conducteur liep gewoon rond op de trein en was a) gelukkig een vrouw en b) heel begripvol. Waarmee ik niet wil zeggen dat mannen niet begripvol zijn natuurlijk. Er zijn effectief ook begripvolle mannen en vervelende wijven, dat weet iedereen. Maar goed, een begripvolle conducteur dus. Dat was me daar een meevaller van formaat, dat kunt ge wel denken! Immers, ik zag mij daar al zitten in centrum 127bis. Want in Brussel kunnen de flikken niet lachen met negers zonder papieren!

Omdat Nonkel Bob heel cool was. En dit een schoon liedje is en een nonkel ook een grootvader kan zijn. Zoiets. Weinig beeld, heel veel klank. Rust ze! Nonkel Bob.

Vorig jaar ben ik een cursus comedy gaan volgen omdat ik een nieuwe hobby zocht. En u weet, dat is een beetje uit de hand gelopen. Vandaar: een nieuwe hobby. Ik heb van de plaatselijke Joost een videocamera (voor de Hollanders camcorder) gekregen! In eerste instantie omdat ik mezelf wat meer wilde filmen. Dat is niet uit narcistisch oogpunt, maar omdat ik mezelf een beetje wilde uh… analyseren. nog! »

Qua muziek ben ik niet echt een avontuurlijk type. Ik blijf een beetje hangen bij Eels en Sigur Ròs en tussendoor zet ik wat kleinkunst op. Ok, ja dit klinkt iets saaier dan het in werklijkheid is. Ik luister ook naar Lambchop, Adam Green, Antony and the Johnsons, Belle & Sebastian en The Smiths.

Maar wat ik wilde aantonen met die eerste zin is: ik ben niet echt happig op nieuwe muziek van nieuwe groepjes. En eigenlijk al helemaal niet van de laatste generaties Rock Rally groepjes wegens te luid. Of ik te oud, het is maar hoe ge het bekijkt. nog! »

Ge weet het of ge weet het niet:  ik ben bij de laatste acht voor het Leids Cabaret Festival, jawel! Ik had het zelf eerlijk gezegd ook niet verwacht, maar dat zegt iedereen die bij de laatste acht is. Niemand zegt dingen als: natuurlijk ben ik bij de laatste acht, met zo’n talent als het mijne! En zo’n knappe smoel! En zo’n sublieme set! Geen seconde getwijfeld.
Zulke dingen zegt niemand. Goed, ik ga zeven minuten typen, dan linkjes zetten, dan meteen dit bericht posten en dan ben ik weg. Geen gezever over typfouten ofzo vandaag dus. Als ge correcte dingen wilt lezen dan moet ge maar een Van Dale open slaan.  nog! »