hoofdstuk acht

Bij Toutatis! Natuurlijk is het een beetje belachelijk om goede voornemens te hebben vanaf 1 januari, maar het is ook een beetje een traditie en wij zijn uiteraard niet vies van een beetje traditie dus jawel! Er liggen hier goede voornemens op het schap. En nee, ik ga die hier niet allemaal oplijsten, voor ge ‘t weet vraagt iedereen te pas en te onpas hoeveel kilo ik al kwijt ben en of ik al terug zwanger ben, ik zeg maar wat.
Het was vandaag een bijzondere eerste januaridag voor mij. Bijzonder omdat ik geen kater had en ik de eerste dag van het jaar dus uitzonderlijk bewust heb meegemaakt.

Denk nu niet dat ‘niet meer drinken’ bij mijn goede voornemens hoort, goe zot! Het is een kwestie van overmacht dat ik geen kater heb. Overmacht en antibiotica. En ja, toch ook wel een beetje karakter. Haha.

Vannacht ook vuurwerk gezien – wie niet – en mij afgevraagd hoe het komt dat de club-van-zij-die-den-oorlog-nog-hebben-meegemaakt daar nog nooit voor op straat zijn gekomen. Of misschien ziet een echt bombardement er wel helemaal niet uit als vuurwerk. Ik weet het gelukkig niet.

Nog vannacht heb ik overwogen om naar 1207 te bellen en de telefonist van dienst een gelukkig nieuwjaar te wensen. Ge zult daar maar zitten terwijl iedereen gezellig aan de dis zit te schoeffelen! Maar…  Ik heb het niet gedaan omdat ik mezelf er niet van kon vergewissen dat ik dat enkel uit naastenliefde zou doen. Want in eerste instantie vond ik het gewoon grappig. En lachen met een telefonist van 1207 op nieuwjaarsnacht, dat zou ik echt nooit doen.

En alhier een kleine bekentenis: ik ga vanavond naar Geert Hoste kijken. Het is overigens ook niet veel anders op tv, maar toegegeven, mocht er wel iets anders zijn, ik zou wellicht ook naar Geert Hoste kijken. Het is een beetje een gewoonte, zelfs bijna jeugdsentiment. Een beetje gelijk Sven Nys zijn prijs, het nieuwjaarsconcert in Wenen of het schansspringen in Garmisch-Partenkirchen. Al moet ik toegeven dat ik, jeugdsentiment of niet, naar die drie laatste niet heb omgekeken vandaag.

Dit jaar zal ik ook dertig jaar worden. Dertig, dat is best veel. Vind ik. Dat is zo om te zeggen nie meer van de jongste. Voorts zal 2010 een jaar worden vol komedie. Dat had ik zelf ook niet verwacht op 1 januari 2009 maar ziet, het kan verkeren.

Goed! Ik wens iedereen, met uitzondering van die enkele mensen die ik totaal niet kan uitstaan (die moeten er ook zijn) een fantastisch 2010 toe. Maar echt, zo fantastisch dat ge denkt: amai! Zo fantastisch, dat kunt ge niet menen! Hewel ja, ik meen het wel! Zo’n fantastisch jaar wens ik u toe!