A la berline postiljon van cher ami tot in de knie…
Beste God. Ik had nooit gedacht dat het eerst 2010 moest worden, eer ik het woord nog eens tot u zou richten en kijk. Het is intussen 2010! Dit keer wilde ik het met u eens hebben over Epifanie. Want jawen beste God, vandaag is het Epifanie. Ofwel de Openbaring van de Heer. En die heer, dat zijt gij. nog! »
Vandaag (eigenlijk gisteren maar ik was vergeten op ‘publiceer’ te klikken) heb ik in zekere zin hard gewerkt. Ik ben in de weer geweest met liedjes en teksten, ik heb me een extra instrument aangeschaft (waarover zo meteen meer) en ik ben er in het algemeen nogal eens ingevlogen.
Nu niet dat ik blank ben ofzo, maar ik spreek alleszins beter Nederlands dan sommige ‘echte’ Belgen. Om van schrijven nog maar te zwijgen, haha. Deze minder sympathieke eerste zin om even een kwestie aan te kaarten. Sommige mensen weten het wellicht, anderen niet, zo gaat dat in het leven, maar ik heb in mijn jeugdige jaren (lees: in 2009) een 









