hoofdstuk acht

Bij Toutatis!  Ik heb hier al een tijd niks meer geschreven. Dat komt omdat het er niet van komt. En ook omdat ik al bij al niet zoveel te zeggen heb. En ook omdat ik al genoeg zeg als ik van stand up comedy ga doen. En ook omdat ik te veel op facebook en twitter rondhang.
Maar goed! Alhier! Nog eens een blog want ik ben gechoqueerd!
Sinds ik zondagavond nogal eens uithuizig ben kijken wij op maandag naar Witse. Dat is best gezellig, zo nog wat ontspanning voor het slapen gaan. Nu is Witse niet altijd even ontspannend, dat weet ik ook wel, maar toch. Ook al is er hier en daar in het Pajottenland iemand vermoord, met een echt slecht gevoel ga je daarna niet slapen. Ik toch niet. Maar gisteren dus wel.

Tijd voor een tussenstuk… Wie herinnert zich nog de aflevering van een week of twee geleden waarin de scenaristen nogal uh… creatief waren geweest met dè parachuttemoord? Zij die het niet gezien hebben, zullen het toch wel geweten hebben, want daags nadien schreeuwde topadvocaat Vermassen J alweer moord (!) en brand wegens te confronterend voor de betrokkenen van de echte parachuttemoord. Ik weet niet of daar noemenswaardige klachten zijn uit voortgekomen aan de makers van Witse, ik mag hopen van niet.
Als je je als misdaadseriescenarist (wow! wat een woord!) moet gaan bezighouden met wat er waar echt gebeurd is, dan kan je je boeken wel toe doen. Immers, als het niet realistisch zou zijn, dan zouden er ook weer mensen van protest doen. Vermassen J wellicht op de eerste rij.

Dit tussenstuk maar om te zeggen dat de jongste aflevering van Witse nogal echt leek. En dat is goed. Ik kan me voorstellen dat er òòk mensen zich in herkenden. Wellicht met een minder dure advocaat dan Vermassen, dat wel. Of zonder advocaat, wie weet. Ik kan me zelfs voorstellen dat deze aflevering voor nog veel meer mensen een wrange nasmaak achter liet. Hoeveel parachuttemoorden zijn er op een jaar en hoeveel incestslachtoffers?