hoofdstuk acht

Nu ben ik de laatste tijd nogal in de weer met mijn gitaar en al. Van hot naar her. En terug. Gelukkig heb ik een auto met een lief. De plaatselijke Joost, u weet. Maar wat meer is: na de Waasland wolf is er nu ook de Pajottenland kangoeroe. Jawel! Dat zit zo…
Ik heb me gisteren ei zo na dood gelachen met iemand die beweerde een kangoeroe gezien te hebben in een bos van een naburig dorp hier in het Pajottenland. De persoon in kwestie bleek op het moment van de kangoeroeverschijning overigens helemaal niet dronken of onder invloed van drugs te zijn. Edoch, ik geloof er voorlopig geen lap van. Maar! Als iemand met harde bewijsstukken komt aanzetten, wil ik mijn mening graag herzien. In afwachting hou ik de boel hier toch wat in de gaten. Voor ge ‘t weet zit er een leeuw achter mij aan. 
En nu ik toch weer een blog aan het schrijven ben…   nog! »

Bij Toutatis! De schrik voor onze politie zit er hier weeral goed in middels een rijmpje van Kobe op school. In eerste instantie begint het rijmpje onschuldig, maar op het einde blijf je zitten met talloze vragen. Als kind van drie.

groen is veilig

rood is stoppen

oranje is opgelet

want blauw is een politiepet