Las Vegas
Als de kermis in het land van Asse is, gaan wij er uiteraard naartoe. Zo ging het bijvoorbeeld vorig jaar. Het interessegebied op kermisvlak van onze kinders beperkt zich (alle chanceç) van de paardenmolen (waar eigenlijk geen paard te zien is) tot het vissen (waar geen vis te bespeuren valt). Soms zijn de dingen op een kermis ingewikkelder dan nodig. En luidruchtiger dan strikt noodzakelijk.
Hoe ook, vorig jaar kochten wij een hele hoop kaartjes voor paardenmolen Las Vegas. Immers, 8 kaartjes waren goedkoper dan 2. We werden er van verzekerd dat we die het komende jaar ook nog konden gebruiken. En wat meer is, onze kinders zitten ook nog niet in de doelgroep die door heeft dat het pakken van de flosjjjj gelijk staat met een gratis ritje. Dus onze rekening was snel gemaakt.
Wij dus afgelopen zaterdag, blij dat we die kaartjes na een jaar nog niet hadden kwijt gedaan, naar de kermis. Wat bleek aldaar? (ge hoort mij aankomen) Geen spoor van paardenmolen Las Vegas!
Belazerd en bedonderd gelijk Wim Sonneveld in de Tearoom Tango, hebben we ons gevoeld. En vervolgens twee kaartjes gekocht voor de paardenmolen van dienst. Ik wil dus maar zeggen: koop nooit kaartjes voor het jaar erop. Ge weet maar nooit met foorkramers.
