hoofdstuk acht

En zo komt het dus dat ik nu al de hele tijd piiii paaaa pijpen loop te zingen. Aan de schoolpoort, in de bib, bij de Standaard Boekhandel, op straat… Overal. Precies of het is K3 maar dan echt gênant. Met die liedjes die blijven hangen ook altijd! Bedankt Katinka Polderman.

Er kon niets meer fout gaan. Ik had een handlanger die af en toe wilde meedoen en waarvan ik wist dat ze niet sportiever was dan ik, er was een verantwoorde outfit  en een sport-bh waar mijn borsten niet uit konden swingen. Evy Gruyaert stond op de iPod en Evy Gruyaert lag in boekvorm op het nachtkastje. Er was zelfs een KBC fluovestje in de zaal. Het was nu enkel nog een kwestie van op het juiste moment naar buiten te gaan en te beginnen lopen. Start to run, jawel! nog! »

…de wereld ligt aan mijn voeten…

…verpakt in de kleuren van KFC Lentezon Beerse.

Aangezien wij dit jaar gaan trouwen zijn wij niet langer ‘in een relatie’ maar zijn wij ‘verloofd’, om het op z’n Facebooks te zeggen. Verloofd zijn is een beetje raar. Wij hebben geen verlovingsfeest gegeven en hebben ook niets gedaan met verlovingsringen. We zien er het nut niet van in om alles wat ge gaat doen als ge trouwt al eens op voorhand te doen onder een andere noemer met minder chique kleren aan en zonder DJ. Ik kan de plaatselijke Joost nu ‘mijn verloofde’ noemen in plaats van mijn vriendje. Maar dat doe ik niet. Verloofd zijn lijkt me een beetje  het vagevuur van de hele trouwheisa en bijgevolg overbodig. nog! »

Ronduit vernietigende commentaren gelezen van zij die beroepshalve ronduit vernietigende commentaren moeten schrijven, over dit, toegegeven, niet-literaire meesterwerk. Het kan niet alle dagen Paul Baeten Gronda zijn, tenslotte. Maar, man! Wat vond ik het schoon. En rottig. Triest en aangrijpend en herkenbaar en ook weer niet. Al was het maar omdat ik nog nooit van heel dichtbij met borstkanker geconfronteerd ben. Het zit zo. Komt een vrouw bij de dokter werd geschreven door de Nederlander Kluun (Raymond van de Klundert) wiens vrouw stierf aan borstkanker. nog! »

Beste God. Ik hoop dat u het me niet kwalijk neemt dat ik een beetje gekscheer  met een foto van uw gezant op aarde. Het is eigenlijk allemaal de schuld van de fantastische serie ‘Van vlees en bloed’. Het klinkt een beetje zoals het gedoe met het lichaam van uw zoon in de kerk, maar dan anders. Enfin, ik hoop dat uw gevoel voor humor u niet in de steek laat. Maar gezien al uw fratsen in pakweg het Oude Testament, denk ik dat het wel snor zit met uw gevoel voor humor. Alle chance! Bedankt, God. En de groeten daarboven. 

Beste God! Hoe is ‘t ermee? Hebben jullie daarboven ook pannenkoeken gegeten met Lichtmis? En appelbollen en worstenbrood met Driekoningen? Hier op aard was het althans weer smullen geblazen. En straks weer Pasen! Wij chocolatte eitjes rapen/eten en op stap met de kinders! Vakantie! Fantastisch dat  uw zoon  Jezus, tevens uw beste vakbondsafgevaardigde (en zijn  moeder, Maria) destijds bij u zoveel verlofdagen wisten af te dwingen voor hun nakomelingen! Hoe blij wij allen daarvoor zijn, dat wilde ik maar even laten weten. Bedankt, God. En de groeten daarboven.