Oei ik groei!
Om het daar maar eens over te hebben. Mensen zonder kinders hebben wellicht geen weet van deze bestseller in de categorie ‘zelfhulpboeken voor ouders met kinderen’. Houden zo. De titel van dit boek kan maar weinig (lees: geen) van mijn sympathie wegdragen. In het boek kan je zien hoe je kind het doet (of niet doet) aan de hand van sprongetjes. Bijvoorbeeld, als je kind plots alleen kan zitten, heeft het een sprongetje gemaakt.
Een boek waar de titel van begint met ‘oei’ daar kan je toch niet vrolijker van worden als nieuwbakken ouder? Goed om te denken: fuuuuck, waar zijn we aan begonnen? (of oei! waar zijn we aan begonnen) Als ze het boek nu nog ‘ik groei’ hadden genoemd, ok dan. Maar die ‘oei’ doet mij denken aan Problemen. Betere titel was wellicht geweest ‘oei ik moei’ want dat is wat de auteurs in feite doen. Door hun schuld steken ouders elkaar de loef af met de sprongetjes van kindlief. Ik heb al meerdere moeders in vertwijfeling zien uitbarsten als hun kind niet het gewenste sprongetje had gemaakt. Dat kan toch niet de bedoeling zijn?
Alsof ‘oei ik groei’ nog niet genoeg is, is er ook nog het ‘oei ik groei werkboek’. Jawel! “Dit boek leert je al vroeg de persoonlijkheid van jouw baby te ontdekken. De observatieopdrachten stimuleren je bewust met de ontwikkeling van je baby om te gaan en zorgen ervoor dat jij daarvan een uniek dagboek bijhoudt.”
Aan alle mensen zonder kinders die er ooit toch nog zouden willen: je hebt heus geen boeken nodig om ‘al vroeg de persoonlijkheid van je baby te ontdekken’. Laat je niks wijsmaken!
