hoofdstuk acht

Allemaal achten vandaag en De Spelen beginnen straks. Behalve de sjotters, die zijn wars van alle openingsceremonies zelf al begonnen. Straks is iederèèn – net als wij –  helemaal in de China mood, jeuj! Maar genoeg geleuterd, terug naar Peking 2004.
Wij ons maar vrolijk maken over die groepen Chinezen die braaf achter een andere Chinees met een vlag aanlopen, we hebben er vandaag zelf van. In de jeugdherberg regelden we een trip naar The Great Wall. Samen met een Koreaans koppel en hun twee kinderen, een lesbisch stel dat Duits spreekt, een Amerikaanse vader en zijn zoon in baseball outfit en zeven andere mensen. Vandaag zijn wij een groep en we zullen heel de dag in het voetspoor lopen van de niet erg sympathieke naamloze reisgids, een vrouw met gele vlag. nog! »

Bij Toutatis! Robert Schumann en Robert Schuman in de geschiedenisboeken zetten, dat is op zijn zachtst gezegd verwarrend. Beetje zoals Jansen & Janssen. De Robert met de twee n’en maakte muziek, de andere maakte Europa. De laatste heeft een metrostation en plein gekregen in hartje Brussel, de componist heeft enkele wereldhits: ouverture hier, allegro daar…  Maar goed, dit alles om er toe te komen dat ik het wel grappig vond dat SEPA (Single Europe Payments Area) in zijn folder ter promotie van de Europese overschrijving niemand minder dan Robert Schuman laat opdraven. Met handtekening en al. In specimen natuurlijk. nog! »

Volgens mij hebben ze in China helemaal geen weet van de trappen van vergelijking, ze gebruiken toch enkel de overtreffende. Het vervelende aan al die grootsheid – excuses mocht ik nu als een cultuurbarbaar klinken – is dat het snel gaat vervelen. Tian’anmen is het grootste plein ter wereld, ok. Het is geweldig indrukwekkend maar het is ook vooral gewoon een plein. Wij dus, schuin het plein over richting Verboden Stad. Als we de poort onder Mao door zijn staan er nogal wat kraampjes. Eten en Mao Stuff. We kopen iets, rijst en iets dat eruit ziet als zeewier en een soort vlees met een soort saus. nog! »

Eerlijk? Ik weet niet echt veel over communisme. Ik heb daar nooit graten in gezien, nooit echt nadeel van ondervonden zelfs en ik ben daarvoor nooit beschimpt of in therapie geweest. Ik denk dus dat het prima is om niet veel te weten over communisme. Tenslotte weet ik een hoop andere dingen wèl. En wat meer is: op de hele wereld zijn er naast China maar vier andere landen te bespeuren die zweren bij het communisme, dat wil misschien wel wat zeggen. nog! »

Onze eerste 180 Yuan (18 Euro) zijn we dus kwijt. We staan aan het Beijing Railway Station waar we al een kaartje richting Xi’an bestellen voor later op de week. Het is ingewikkeld, uitvissen waar we moeten zijn. Engels is geen optie meer, nergens. Het heeft wel iets charmant, maar niet aan een treinloket. Plots heeft een man ons in de gaten; hij zwaait met zijn kaartje, noemt zich Andy en zal alles wel regelen voor ons, we moeten het maar zeggen. Wij blij dat er eindelijk iemand ons begrijpt. We stellen ons verder geen vragen. nog! »

Het is de moment. Als ik ooit nog munt wil slaan uit onze fantastische reis naar de Volksrepubliek China (kortweg China) alweer vier jaar geleden, moet ik het nu doen. Met die Olympische Spelen enzo…
Wij dus naar China. Het kwam zo: eigenlijk wilden we wel eens een hoge berg zien. We hadden ook naar de Kabouterkesberg in Kasterlee kunnen gaan, dat had ons wellicht minder centen gekost. We hadden naar de Mont Blanc kunnen liften, toch ook al een berg om berg tegen te zeggen. Maar we kozen voor de Mount Everest. De hoogste ter wereld, ineens tegoei: Edmund Hillary achterna. nog! »

Kijk, wij hebben ook kleren nodig. En we hebben geen zin om die altijd op dezelfde plek te kopen. Daarom trokken wij gisteren nietsvermoedend richting Maasmechelen Village. Want, wij hadden gehoord dat het daar goedkoop was en toch degelijk! Outlet stores, heet dat. In die regionen zijn er al heel wat vierkante kilometers Limburgs groen tegen de vlakte gegaan. Al lijkt de bouw van Maasmechelen Village iets legaler te zijn verlopen dan die van het klooster van Opgrimbie. nog! »

Niet veel mensen weten het maar…  Wij hebben een konijn met een behoorlijke dosis lef! Zo gauw hij even uit zijn kot is en van de vrijheid en ons frisse gras kan proeven…