hoofdstuk acht

Bij Toutatis! Het is me daar een smerige gewoonte: nagelbijten en vèlleksprutsen. Zeker als ge het begint te doen als ge uw handen niet hebt gewassen na een wc bezoek. Jaja! Haal die neus maar op! Mij maak je niks wijs! Dat valt bij iedereen wel eens voor, in de beste huisgezinnen gelijk dat ze zeggen. Er zijn heus niet aan iedere wc pombakken te grijp. Zelfs al tracht ge de mensen ervan te overtuigen dat ge toch niet vies moet zijn van uw eigen pipi, we hebben collectief besloten dat uw eigen pipi vies is. Ook al is wetenschappelijk bewezen dat pipi gezond kan zijn.

Ik probeer af te kicken van nagelbijten en vèlleksprutsen. Na 28 jaar waarvan minstens de drie eerste levensjaren clean waag k het erop.

Gisteren gebeurde het dat ik met mijn gitaar stond te pronken op een podium. Daarvoor had ik speciaal vier dagen niet op mijn nagels gebeten of aan de vèlleks geprutst. Vèllekes prutsen doet zo mogelijk nog meer pijn dan nagelbijten. Dan doet het van klop klop in de mishandelde vinger en dan komen er plakkertjes aan te pas en dan zijn er moeders die afschuwelijke verhalen over fijt opdissen.

Kortom: het moet maar eens gedaan zijn met deze vorm van pure zelfverminking. Ik ga een deftige nagelknipper kopen en iemand zoeken die ik, eenmaal het zo ver is, eens goed kan krabben. Begin u al maar te verstoppen!