aug
12
2008

Hippies in Xi’an

We hebben nog maar drie stappen op Xi’ans grondgebied gezet of er komt al een sympathieke Chinees, type Andy, op ons af. Voor de ontrouwe lezers: Andy hielp ons in Peking aan treintickets en een herberg in zijn hoedanigheid van toeristen begeleider, officieus. Deze noemt zich Johnny (waarom???) en helpt ons aan een taxi (zelf mee, wij betalen) en een hotel in Xi’an city. Een hotel, ik overdrijf niet, dat rustig een strijd kan aangaan met de Hilton. 

Liftjongens in rode liftjongens outfit “Joost!! da’s gelijk in de film!!!”, sfeervolle lusters, sfeervolle muziek, een drankje bij binnenkomst en personeel dat welliswaar heel vriendelijk is maar geen woord Engels spreekt. Schoon, schoon, maar wat gaat ons dat kosten, Johnny? Hij regelt drie nachten in dit hotel voor ons, 220 Yuan (22 euro) per nacht voor twee!!! Jiiihaa! We gaan eens lekker Chinees genieten. 

Johnny regelt ook nog een vlucht voor ons van Xi’an naar Chengdu. Een tussenstop in Chengdu is nodig om aan een visum en vliegticket voor Tibet te geraken. We vertrouwen een deel van ons geld en onze paspoorten toe aan Johnny (wat zijn wij toch naïef!!!) en weg is hij. We hebben binnen een uur terug afgesproken in de lobby van het hotel. Spannend, beseffen wij pas als we met rugzakken, liftjongen en al op de zevende verdieping aankomen. 

Geen stress, het komt wel goed. Tenslotte zijn er hier flesjes shampoo, ingepakte zeepjes, frisse handdoeken en oorstokjes voorhanden. Een dekbed vol Chinese pluimen en een breedbeeld tv vol Chinees gezwets. We nemen een douche en gaan goed op tijd terug naar beneden. Helemaal gerust zijn we toch niet.

In de gloria voor Johnny die ruim op tijd en in gezelschap van onze paspoorten en twee vliegtickets richting Chengdu terugkomt. Hij heeft zelfs nog wat geld over dat hij terug wil geven maar in al onze euforie zeggen we dat hij het mag houden. Hij maakt een nederige buiging, geeft ons zijn kaartje en zegt dat we hem altijd mogen contacteren, indien nodig. 

Het is middag in Xi’an en wij wandelen naar het plaatselijke Wijnegem Shopping Center. 24 verdiepingen hoog. Allemaal verschillende winkels maar overal draagt iedereen hetzelfde plunje. Groene broek, pastelbruinachtig hemd, groene plastron; ook de vrouwen. Vreemd: communisme? Zoals het een beetje shoppingcenter betaamt, verkopen ze er werkelijk alles. Eerst ben ik dolenthousiast over de leuke kleren die je er aan spotprijzen kan kopen. Tot blijkt dat al die kleren op maat van Chinezen gestikt zijn. Te klein, te smal en te kort. Dju toch. Er is wel een gitarenwinkel! Waaw! 120 yuan (12 euro) voor een gitaar, dat kan ik niet laten liggen! Fijn! De rest van onze reis zullen wij af en toe de muzikale toer opgaan! Ik koop er nog een zak bij en we zijn vertrokken!

We verlaten het shoppingcenter en wandelen naar een groot park in hartje Xi’an. Hè! Bootjes huren lijkt wel een trend in China! Wij huren een motorboot voor anderhalf uur, slaan wat proviand in en varen rond. En rond. En rond. Daarna doe ik er een uur over om de gitaar te stemmen, maar eenmaal dat gelukt is, zijn wij de enige straatmuzikanten in het park. We hadden ons enigszins verdoken opgesteld aan de rand van het park, maar toch. Hadden wij dan al het plan om niet op te vallen, dan mogen we dat nu wel helemaal vergeten. Wij zingen, camera’s flitsen, handen klappen… Hippies in Xi’an. 

’s Avonds, na de nodige verfrissingen in ons chique hotel, gaan we naar de buurt van Xi’an waar het ’s avonds schijnt te bruisen van het leven. En het bruist. Er is daar een marktje aan de gang en je kan er op supergezellige markt-terrasjes bami eten met sateekes. Njam! Njam! De ober heeft ons ook nog Een Drankje aangeboden. Straf spul. Boven het terrasje en eigenlijk boven heel Xi’an toornt de drumtoren. Volgens de ober een aanrader. Wij ernaar toe.

Het is inderdaaad de moeite! Het krioelt er van de trommels in allerhande vormen en maten en als ze van jetje beginnen geven sta je pif en paf. 

Met het geboenk van de drumtoren en het geboenk van Een Drankje in ons hoofd zwalpen wij terug richting Hilton Xi’an. Morgen gaan we de stenen versie van Stratego zien!

liesje in Peking 2004 |

reageer »

hoofdstuk acht gebruikt WordPress, Aeros en 123-webhost.
Inloggen.