hoofdstuk acht

Iedere keer ik het liedje ‘Vilvoorde City’ van Kris de Bruyne hoor – zo’n zeven maal per jaar – heb ik zin om eens te gaan kijken hoe het daar eigenlijk zit, meerbepaald in de Far West. Het is er tot dusver niet van gekomen en de kans is groot dat het er voorlopig ook niet meer van zal komen. Vilvoorde stinkt.
De burgervader van Vilvoorde, Marc Van Asch (cd&v) heeft de twijfelachtige eer de eerste burgervader in dit land te zijn die Zijn Volk iets vreemd wil opleggen. Iets dat ik, vergeef het mij, een beetje wens te associëren met een man uit het verleden die een wereld zag vol blonde, blauwogige lieden.

In Vilvoorde hebben ze een paar nieuwe (sociale) huisjes te geef maar owee, je komt er nog met geen teen in als je de Nederlandse taal niet machtig bent. Noties zijn niet genoeg. Dat wil dus zeggen: geen Turks, geen Estlands, geen Hindi, geen Spaans, geen Deens, geen Italiaans, geen Hongaars, geen Russisch, geen IJslands of geen Grieks. En ga zo maar door. Ik weet niet of ze in Viloorde een probleem maken van vloeiend Ollands of Frans, maar ik denk het niet. Hoe zou u anders de koning nog op uw grondgebied kunnen ontvangen, mijnheer van Asch?

Nu, ik heb niet eens zitten gniffelen, lachen in mijn vuistje of een schaterlach moeten onderdrukken. Nee. Ik heb gewoon heel hard gelachen toen ik zag dat de Eerste Nummerplaat Met Nieuwe Combinatie in dit hele onverdraagzame België werd uitgereikt aan niemand minder dan Anderlechtenaar Hassan Hamdar.

Het kan aan mij liggen, maar Etienne Schouppe (cd&v) had er volgens mij nóg gelukkiger uitgezien als hij die plaat aan Jef Peeters had kunnen geven.