Zonnebrilblues
Het mag gezegd: ik heb een pracht van een zonnebril. Een Ray Ban. Mijn eerste zonnebril ooit. Sinds vorig jaar. Gekocht in Italië, Bologna om precies te zijn. Ik weet zeker dat hij mooi is want ik heb hem niet helemaal zelf gekozen, altijd een voordeel. De afgelopen dagen me bij wijle wel beklaagd dat ik de betreffende zonnebril niet op zak had want de zon gaf nogal van jetje.
Aangaande zonnebrillen dringen volgende prangende vragen zich al geruime tijd aan mij op:
1) waarom dragen bekende mensen (die van in de boekskes) de volledige vier seizoenen een zonnebril?
2) wat bezielt mensen om, eveneens de volledige vier seizoenen, met een zonnebril in het haar te lopen?
Welaan zie, een beetje pronken met zo’n bril moet kunnen. Dat zit bij in de prijs.
Op een mooie dag – vermoedelijk de dag dat het zonlicht niet meer schijnt – zal ook ik ertoe gedreven worden de bril in kwestie dagelijks te dragen, niet eens in het haar, ik voel het.
Mijn Paris Hilton gehalte ligt zo hoog tegenwoordig dat tal van mensen het dagelijks nodig vinden al dan niet met open mond naar mij te staren. Dat noopt tot zonnebrillendragerij natuurlijk.
En nee, ik geef geen handtekeningen.
ah gaat mevrouw ‘zjaar verkopen’?
Die mensen zijn gewoonweg verblind door uw prachtige schoonheid ;-)
Aha tantieris, dat moet het zijn :-)
Zjaar te over hé, sinds ik op de Plaasj ben
geweest…
Die Paris Hilton mensen wonen in het immer zonnige California! Zolang de opwarming van de
aarde er niet voor zorgt dat Vlaanderen het nieuwe Benidorm is, zou ik nog even wachten met constant met uw brilleke rond te lopen
;-)