hoofdstuk acht

Tot driemaal toe zijn wij Gents gaan feesten, voornamelijk Bij Sint-Jacobs. We hebben kunnen genieten van aanstormend talent Nova Zembla, niet te vangen in een stijl volgens mij, al deden de bliepjes mij meermaals aan Das Pop denken. Een groep met toekomst, als je de massa gillende meisjes met spandoeken mocht geloven. En een eervolle vermelding van mijnentwege aan de man met de viool! Hopelijk binnekort op Stubru! Daarna Milow. Thans op Stubru. Intussen ‘You don’t know’ zo kotsbeu gehoord dat de rest van ’s mans optreden mijn sympathie ook niet wist weg te dragen. Ver onder het vriespunt vond ik de vertaling van Mia (Gorki): The middle class is in control???? Tegenwoordig kan alles.

Echt alles. Zo leek Kris de Bruyne opgestaan uit de dood. Hij deed mij alleszins meer denken aan de dode Poolse paus dan aan een kleinkunstzanger. En dat bisnummer van Bob Dylan, nee dat had hij niet moeten doen. Nou, bij Sint-Jacobs kon een lied als ‘Lieve Jacoba’ natuurlijk niet ontbreken, vond ik ook. Maar het kwam niet over. ‘Amsterdam’ konden we meezingen omdat we de tekst al lang kenden maar voor nieuwkomers zal het wellicht even onverstaanbaar hebben geklonken als de rest van zijn set. Ook de ‘Ballerina’s’ (kleed je uit voor mij) zullen dat wellicht niet meer doen voor Kris. Het mankeerde er nog net aan dat hij bij afscheid niet murmelde: ‘bedankt voor die bloeoeoemen”. Ik luister nog wel eens naar zijn cd. Er is een tijd van komen…
Wel een toffe hoed.

Dan was het zondag wat anders bij Sint-Jacobs! Miek en Roel. Ok, laten we Miek vooral als decorstuk met rammelaar beschouwen, maar Roel (van de films, Van Bambost) doet het nog vrij goed. Heel verstaanbaar, tegenover Kris de Bruyne. Na drie nummers verliet het jongste deel van het publiek het plein edoch, ze haddden ongelijk. Het was een fijne set. ‘Jan met de pet’ (had z’n hoed nog eens opgezet), ‘Kassa zeven’ (dieptepunt, wat een slechte tekst Johan Verminnen!). ‘Adem mijn adem’, officieel van Peter Schaap, was dan weer een jubelaar. De licht bejaarde meute rondom ons voelde het protest uit de jaren van weleer (’de grote revolutie’) en zag dat het goed was. Ook ‘jij en ik’ was er uiteraard bij, je hebt een wereldhit of niet. Nieuwe cd ‘De Titanic achterna’; dankbare titel voor malafide recencenten, maar de boot van Miek en Roel zal nog wel een tijdje blijven drijven, tenminste met Roel aan het roer.

Changing of the Guards. Yevgueni aan zet. Het levende bewijs dat kleinkunst niet per definitie gebracht moet worden door overjaarse hippies. Klaas Delrue en de zijnen waren ronduit geweldig. Met songs als Robbie II, Sara, oud en versleten, aan de arbeid, als ze lacht, kannibaal (pak maar wat je pakken kan!), mama ik wil papa… Voor mijn part nu al verzameld op de Komplete Kleinkunstkollektie van 2034!