De tijd loopt
Het moet alweer een hele tijd geleden zijn dat wij in een kerk verzeild raakten. De laatste keer was wellicht een begrafenis of doopsel. Of een trouw, dat komt ook nog wel eens voor.
Gisteren strandden wij dan weer op kerkelijke grond middels een optreden van solidariteitskoor Randzoen. Schoonzus en vrouw waren ook van de (zang)partij, met hun ??n maand oude tweeling. Geheel toevallig zaten wij daar dus niet.
De kerk in kwestie deed mij totaal niet aan een kerk denken, eerder een parochiaal centrum of wat voor moderne benamingen krijgen die dingen tegenwoordig? Maar voor het optreden begon scharrelde er wel degelijk een pastoor rond met groene stola; de mis van zeven uur was net uit. Het gebeurde allemaal in Borsbeek, niet eens zo ver van Antwerpen maar nog dichter bij pakweg het Wijnegem Shopping Center. Deze keer eens langs het rond punt geraakt zonder opstoppingen!
Het gezang ging door onder de noemer “Randzoen zingt tegen de tijd”. Die tijd loopt nog tot 2015. Nog 8 millenniumdoelstellingen te verwezelijken, vooral tegenover de derde wereld. Een charter ondertekend door 191 landen. Randzoen zong liedjes in het Frans, Oegandees, Engels, Zuid Afrikaans, Nederlands, Italiaans… Van alle continenten. Allemaal liedjes met een (vertaalde, PowerPoint-geprojecteerde) boodschap; over het milieu, moedersterfte, onderwijs voor iedereen, honger en armoede…
Geen hits dus of liedjes die je een ‘aha dat ken ik’ gevoel geven. Behalve bij eentje dan, een Italiaans liedje genaamd ‘Tarantella’. Een melodietje dat eerder weleens opdook in de Mama Miracoli reclamespotjes!
Alles voor het goede doel maar eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat het optreden bij momenten een beetje langdradig werd. De liedjes hadden ook vaak iets van elkaar, al moet ik toegeven dat dat bij zangkoren wel vaker het geval lijkt. Wij wisten Randzoen drie jaar geleden ook al eens te aanschouwen en toen klonken ze toch iets… pittiger? (ik ben geen kenner, nee…). Bij de bindteksten, die stuk voor stuk ook weer een boodschap met zich meedroegen, had ik af en toe echt het gevoel in een kerk te zitten. Nuja, dat was ook zo…
Dolenthousiaste uitlatingen zijn er dan weer wel voor de djemb? spelers die zelfs de baby in mijn buik konden laten swingen! De choreografie leek mij ook wel de moeite, maar wegens beperkt zicht kan ik daar niet echt een zuiver oordeel over vellen. En Daan het millenniummannetje (insiders only) was superschattig! Hopelijk schrijft de dirigente tegen het volgende optreden zelf nog een paar liedjes meer, ik ben wel fan van haar vrolijk aanstekelijke openings- en slotlied!!
