okt
06
2006

De dingen des (baby)levens

Het leven is niet eenvoudiger geworden nu ik ??n jaar ben! Ik had al een tijdje door hoe ik op mijn twee benen moest staan maar nu ik ook nog eens weet hoe ik moet stappen is de wereld soms te klein.
Stappen is wel fijn maar soms gaat kruipen toch nog rapper, ik ben dan ook goed getraind!
Af en toe ga ik nu naar het kinderdagverblijf spelen. Ik weet nog niet zeker of ik het nu tof of heel tof vind. Soms is het wel een beetje druk. En sommige kindjes maken nog veel meer lawaai dan ik, dat was wel even schrikken en ook respect! natuurlijk!
Ik mag nu ook bijna alles eten! Melk van de koe enzo. Maar alles is niet even lekker en als ik iets niet lust dan tuf ik het gewoon uit, liefst met wat kracht zodat het ver vliegt. Papa liet mij laatst een stukje van zijn krok messjeu proeven en die heb ik wel mooi helemaal opgegeten. Pech voor papa!
Als mama aan het koken is hang ik liefst aan haar broek, als ik hard hang dan gilt mama “allee Kobe straks zien ze mijn onderbroek!”. Dat vind ik altijd wel lachen!
Af en toe zitten mama en papa heel de tijd naar de buik van mama te wijzen en zeggen ze dat er iets in zit voor ons allemaal. Ik snap er niks van eigenlijk. Help!

kobe in krabbels van kobe |

1 reactie »

  • Tony

    Kleine Kobe,dat het leven er niet makkelijker op wordt,is een feit,zeker niet vanuit de laag bij de grondse ervaringen van jou,blijven volhouden ,jongen ,het is zeker de moeite waard.
    En als je denkt ergens verboden rapper bij te zijn al kruipend,gewoon doen .Ja,dat eten ,witloof,spitskool,allerhande soorten bonen,alsof het niks is zeg,blijven tuffen ,jongen ,er valt wel eens een boterhammetje met choco uit de kast,en als grote mensen konfituur,honing ,koeken van een of andere soort eten,gewoon blijven tuffen ,jongen,alsof ze een streepje voorhebben ,nee ,nee,tuffen
    Ja ,die broek van je mama,zeg zone zever,gewoon aan die broek hangen en trekken ,en dan maar zien wat er van komt.
    Die buik,,ja dat is een ander paar mouwen,daar kan ik je niet bij helpen .Ik zou je de raad geven ,wacht gewoon af,de dingen met de grootste geheimzinnigheid,die zijn echt waar de leukste ,ik spreek uit ervaring.
    Ik geef je nog een goede raad,als ze nog eens iets over die buik vertellen,doe dan gewoon alsof het je niet intereseert,je doet natuurlijk alsof je hen niet hoort,het zal moeilijk zijn ,maar probeer het eens ,je zult zien ,ze kunnen het toch niet meer verstoppen ,en weet je wat,ga af en toe eens met je kleine hoofdje op mamas buikje liggen en luister eens ,ik wed dat je iets hoort,heel van ver,en als je het weet,kom je het me dan vertellen?Omama

    reactie | zondag 8 oktober 2006

hoofdstuk acht gebruikt WordPress, Aeros en 123-webhost.
Inloggen.