Morrissey @ AB
Na een behoorlijk op de zenuwen werkend voorprogramma kon het spektakel beginnen. You’ll Never Walk Alone zette samen met de wildenthousiaste fans de match in. Aan het aantal vragende kartonnetjes bij de inkom te zien, waren die lang niet allemaal de AB binnengeraakt. Vooral jammer voor de eigenaar van het exemplaar ‘I need a ticket (heaven knows I’m miserable now)’.
Op de setlist stonden Smiths klassiekers (How Soon Is Now! Panic!) naast fijne solomomenten (Irish Blood, English Heart! Now My Heart Is Full!). Die werden met overtuiging gebracht door een band die vrolijk uit de pan swingde maar er tegelijkertijd uitzag alsof ze diezelfde avond nog de cruise naar Kreta moesten halen. Vooral toen iemand het nodig vond om First Of The Gang To Die te onderbreken voor een trompetsolo.
Maar! Het was geweldig, soms grappig, iets te kort, bijzonder fijn en lichtjes legendarisch. En de nummers van de nieuwe cd klonken live stukken beter dan op plaat. Zoals beloofd bij de aftrap: he surely pleased the press in Belgium.
Althans, dat dachten wij. The press, in casu De Morgen, denkt daar helemaal anders over.
Met een krantenkop als “Monument tuimelt van zijn voetstuk” is de toon van het artikel al meteen gezet.
…middelmatige Morrissey sluit wereldtournee af…
…slaagt er niet in een nieuwe generatie aan te spreken…
…de groep speelde de songs bovendien zo vlak…
…sloot een erg routineuze set toch nog in mineur af…
Je zou bijna nog blij zijn dat je er niet bij was!
Zo zie je maar weer, meningen verschillen en wellicht zijn wij, die 80 euro moesten ophoesten voor het gebeuren, iets sneller tevree dan de gemiddelde Bart Steenhaut wiens job eruit bestaat optredens te kraken of te maken…?
Hmm, ieder zijn mening waarschijnlijk, maar ik ga voort op die van jullie en die van de fans on-line, en ik vind het nog steeds heel spijtig dat ik er niet bij kon zijn! De man is uniek, en niets minder dan een levende legende. En dan nog wel een die na al die jaren nog steeds af en toe een goeie plaat maakt, en prima optredens geeft (naar ‘t schijnt toch).
Jammer voor de heer Steenhaut dat ie daar niet gewoon van kan genieten…
Trouwens, het zal Morrissey allicht worst wezen wat die mens ervan vond. Dat van “please the press in Belgium” was after all toch maar om te lachen he…