hoofdstuk acht

Qua muziek ben ik niet echt een avontuurlijk type. Ik blijf een beetje hangen bij Eels en Sigur Ròs en tussendoor zet ik wat kleinkunst op. Ok, ja dit klinkt iets saaier dan het in werklijkheid is. Ik luister ook naar Lambchop, Adam Green, Antony and the Johnsons, Belle & Sebastian en The Smiths.

Maar wat ik wilde aantonen met die eerste zin is: ik ben niet echt happig op nieuwe muziek van nieuwe groepjes. En eigenlijk al helemaal niet van de laatste generaties Rock Rally groepjes wegens te luid. Of ik te oud, het is maar hoe ge het bekijkt. nog! »

Ge weet het of ge weet het niet:  ik ben bij de laatste acht voor het Leids Cabaret Festival, jawel! Ik had het zelf eerlijk gezegd ook niet verwacht, maar dat zegt iedereen die bij de laatste acht is. Niemand zegt dingen als: natuurlijk ben ik bij de laatste acht, met zo’n talent als het mijne! En zo’n knappe smoel! En zo’n sublieme set! Geen seconde getwijfeld.
Zulke dingen zegt niemand. Goed, ik ga zeven minuten typen, dan linkjes zetten, dan meteen dit bericht posten en dan ben ik weg. Geen gezever over typfouten ofzo vandaag dus. Als ge correcte dingen wilt lezen dan moet ge maar een Van Dale open slaan.  nog! »

Beste God. Ik had nooit gedacht dat het eerst 2010 moest worden, eer ik het woord nog eens tot u zou richten en kijk. Het is intussen 2010! Dit keer wilde ik het met u eens hebben over Epifanie. Want jawen beste God, vandaag is het Epifanie. Ofwel de Openbaring van de Heer. En die heer, dat zijt gij. nog! »

Vandaag (eigenlijk gisteren maar ik was vergeten op ‘publiceer’ te klikken) heb ik in zekere zin hard gewerkt. Ik ben in de weer geweest met liedjes en teksten, ik heb me een extra instrument aangeschaft (waarover zo meteen meer) en ik ben er in het algemeen nogal eens ingevlogen.

Vorig jaar rond deze tijd had ik nooit gedacht dat gitaar spelen, liedjes maken en scherpzinnige grappen verzinnen zouden behoren tot de categorie ‘werk’. Maar vandaag, na twee weken comedyverlof en kerstvakantie met Het Gezin, merk ik dat ik iets mis, zowaar. Een soort van leegte waarvan ik weet dat ik ze enkel kan opvullen met ineens teveel. Drukte! Ambiance! Waarisdentechnieker! Hetiszovergemoetop! nog! »

Nu niet dat ik blank ben ofzo, maar ik spreek alleszins beter Nederlands dan sommige ‘echte’ Belgen. Om van schrijven nog maar te zwijgen, haha. Deze minder sympathieke eerste zin om  even een kwestie aan te kaarten. Sommige mensen weten het wellicht, anderen niet, zo gaat dat in het leven, maar ik heb in mijn jeugdige jaren (lees: in 2009) een anti VB lied gemaakt. Misschien was het niet mijn beste zet ooit om dat op youtube te zwieren, maar anderzijds: waarom ook niet. Er is toch niet zo veel mis met anti VB zijn eigenlijk. nog! »

Bel Al Gore! Mail het WWF! Laat de Rainbow Warrior uitvaren! Maak uzelf lid van Natuurpunt! Ga bij de PETA en doe van protest tegen Phaedra Hoste!

Ik wil hier maar zeggen, ik ben vandaag efkes voor het milieu en al. Dat komt omdat de grootste luchtverpester ever hier naast mij in de zetel zit en vermoedelijk meerdere tenen look achter de kiezen heeft. Het is gelijk om een bus Febreze in zijn bakkes leeg te spuiten! Bah man!

Voor de rest is twee januari een al bij al volstrekt nutteloze dag.
Nu nog even Theo Maassen kijken. Zonder pardon!

Bij Toutatis! Natuurlijk is het een beetje belachelijk om goede voornemens te hebben vanaf 1 januari, maar het is ook een beetje een traditie en wij zijn uiteraard niet vies van een beetje traditie dus jawel! Er liggen hier goede voornemens op het schap. En nee, ik ga die hier niet allemaal oplijsten, voor ge ‘t weet vraagt iedereen te pas en te onpas hoeveel kilo ik al kwijt ben en of ik al terug zwanger ben, ik zeg maar wat.
Het was vandaag een bijzondere eerste januaridag voor mij. Bijzonder omdat ik geen kater had en ik de eerste dag van het jaar dus uitzonderlijk bewust heb meegemaakt. nog! »

Bij Toutatis!  Ik heb hier al een tijd niks meer geschreven. Dat komt omdat het er niet van komt. En ook omdat ik al bij al niet zoveel te zeggen heb. En ook omdat ik al genoeg zeg als ik van stand up comedy ga doen. En ook omdat ik te veel op facebook en twitter rondhang.
Maar goed! Alhier! Nog eens een blog want ik ben gechoqueerd!
Sinds ik zondagavond nogal eens uithuizig ben kijken wij op maandag naar Witse. Dat is best gezellig, zo nog wat ontspanning voor het slapen gaan. Nu is Witse niet altijd even ontspannend, dat weet ik ook wel, maar toch. Ook al is er hier en daar in het Pajottenland iemand vermoord, met een echt slecht gevoel ga je daarna niet slapen. Ik toch niet. Maar gisteren dus wel. nog! »

Zowel mijn moeder als mijn schoonmoeder hebben mij vriendelijk, doch met aandrang verzocht: geen zottigheid bij het ‘ja’ zeggen op het gemeentehuis Lies!
En ge weet, met moeders en schoonmoeders valt niet te spotten!

Maar aangezien ik mijn zottigheid toch graag kwijt wil…
Allee hop!

10 dingen die ik niet mag antwoorden op de vraag:

wilt ge Joost Andries als man?

- waarom denkt ge anders dat ik hier sta, domme kloot!
- zijn er hier nog andere mannen die met mij willen trouwen?
- zijde gij zot!
- wat denkt ge?
- nee.
- krijg ik dan een verblijfsvergunning?
- denkt gij dat wij hier voor ons plezier in die kostuumerie staan!?
- nee. maar ik vind u wel een lekkere brok!
- kan ik u daar eventueel morgen voor bellen?
- allee vooruit dan!

Bij Toutatis! De verwekker van Jommeke is naar de eeuwige jachtvelden vertrokken! RIP Jef Nys. Maar voor uw tijd waart ge soms toch een beetje een vieze meneer.

(ik ben zelf niet alle Jommekes gaan doorbladeren. dat heeft iemand anders gedaan)

Ik heb zo’n beetje een valling. Zo’n beetje maar. Niks dramatisch, eigenlijk. Desalniettemin, qua drama, vroeg ik me toch af wat er eigenlijk nog allemaal kan mislopen voor wij gaan trouwen. Ziedaar, een nooit eindigende lijst…

- iemand van ons kan dood gaan (ok, dat is veruit het ergste en zo hebben we ook niks aan die levensverzekering)
- ik kan diarree krijgen, ik ben daar goed in moet ge weten (niet praktisch met zo’n kleed aan)
- iemand van ons kan een kater hebben (ge zult zien dat wij de stress de avond ervoor willen wegdrinken…)
- de zaal kan afbranden (voor/tijdens/na het feest. hoewel erna iets minder erg)
- iemand van ons kan per ongeluk ‘nee’ in plaats van ‘ja’ zeggen op hèt moment (hoe zit dat? moogt ge u dan nog bedenken?)
- de DJ kan ziek zijn (nuja, iPod in een box en hopsasa…)
- onze ouders kunnen gênante dingen doen/zeggen (ge weet hoe dat gaat met ouders)   nog! »

Auw! Zie, dat was nu eens typisch onze poes. Onze eigenlijk toch wel, lelijke, rosse en op de koop toe domme poes. Onze poes had namelijk een spraakgebrek, zo kan je wel zeggen. Ze deed altijd van auw! auw! De mi, daar is ze nooit toe gekomen. We zagen het als ze buiten speelde met andere poezen in de tuin. De andere poezen – de zwarte van hiernaast en de witgrijsgestreepte van hierover – lachten onze poes voortdurend uit. Ze overdreven altijd in hun miauwen en deden dan express van MIauw! MIauw! om onze poes te plagen. Echt sympathiek kan je dat niet noemen, maar het blijven dieren en onder dieren is er sowieso al niet veel sympathie. nog! »